ممنوعیت نگهداری مرغ گوشتی بالای ۴۲ روز؛ تأثیر تصمیم جدید بر بازار مرغ و صنعت طیور
در سالهای اخیر مدیریت بازار مرغ به یکی از مهمترین دغدغههای سیاستگذاران بخش کشاورزی و فعالان صنعت طیور تبدیل شده است. نوسانات قیمت، افزایش هزینههای تولید، تغییرات جوجهریزی و چالشهای تأمین نهاده باعث شده است دولتها برای حفظ تعادل بازار از ابزارهای مختلف مدیریتی استفاده کنند.
جدیدترین اقدام در این حوزه، ابلاغ دستورالعملی از سوی معاونت بهبود تولیدات دامی جهاد کشاورزی آذربایجان غربی است که بر اساس آن نگهداری مرغ گوشتی بیش از ۴۲ روز و عدم عرضه به کشتارگاه میتواند با برخورد قانونی مواجه شود.
این تصمیم اگرچه با هدف تأمین گوشت مرغ بازار و جلوگیری از افزایش قیمت اتخاذ شده، اما پرسشهای متعددی را درباره آثار اقتصادی و فنی آن در صنعت طیور ایجاد کرده است.
چرا سن ۴۲ روزگی در پرورش مرغ گوشتی اهمیت دارد؟
در صنعت مدرن پرورش مرغ گوشتی، سن کشتار یکی از مهمترین شاخصهای اقتصادی محسوب میشود.
بیشتر سویههای تجاری مانند:
- Ross 308
- Cobb 500
- Arbor Acres
در شرایط استاندارد بین ۳۸ تا ۴۵ روزگی به وزن مناسب کشتار میرسند.
در این دوره:
- ضریب تبدیل غذایی در بهترین وضعیت قرار دارد.
- سرعت رشد بالا است.
- هزینه خوراک نسبت به افزایش وزن اقتصادیتر است.
اما پس از این سن، راندمان رشد به تدریج کاهش پیدا میکند.
چرا برخی مرغداران تمایل به نگهداری بیشتر دارند؟
در دورههایی که بازار با کمبود عرضه مواجه میشود یا قیمت مرغ روند افزایشی دارد، برخی تولیدکنندگان ترجیح میدهند مرغ را چند روز بیشتر نگهداری کنند.
اهداف این اقدام معمولاً عبارتند از:
افزایش وزن نهایی
هر چند روز اضافه میتواند وزن مرغ را افزایش دهد.
فروش در قیمت بالاتر
در شرایط کمبود عرضه، مرغداران امیدوارند با تأخیر در عرضه، محصول را با قیمت بالاتری بفروشند.
جبران افزایش هزینههای تولید
در شرایطی که قیمت جوجه، خوراک و انرژی افزایش یافته است، برخی واحدها تلاش میکنند از طریق وزنگیری بیشتر بخشی از هزینهها را جبران کنند.
چرا دولت با این موضوع مقابله میکند؟
از نگاه سیاستگذار، نگهداری طولانیتر مرغها چند پیامد منفی دارد.
کاهش عرضه روزانه بازار
وقتی تعداد زیادی از مرغداران عرضه را به تعویق بیندازند، حجم مرغ موجود در بازار کاهش مییابد.
افزایش قیمت مصرفکننده
کاهش عرضه میتواند موجب رشد قیمت خردهفروشی شود.
برهم خوردن برنامه جوجهریزی
اشغال شدن سالنها توسط گلههای مسن، امکان جوجهریزی دوره بعد را به تعویق میاندازد.
اختلال در برنامه کشتارگاهها
کشتارگاهها معمولاً بر اساس برنامه مشخصی فعالیت میکنند و تغییر ناگهانی در عرضه میتواند برنامه تولید را مختل کند.
آیا نگهداری مرغ بعد از ۴۲ روز همیشه غیراقتصادی است؟
پاسخ کوتاه: خیر.
این موضوع به چند عامل بستگی دارد:
- قیمت خوراک
- قیمت مرغ زنده
- ضریب تبدیل
- وزن هدف بازار
- شرایط آب و هوایی
- سویه پرورشی
در برخی کشورها مرغهای سنگینتر تا ۵۰ یا حتی ۵۶ روزگی نیز نگهداری میشوند.
اما در بسیاری از موارد، پس از ۴۲ روزگی هزینه خوراک مصرفی بیشتر از ارزش وزن اضافهشده خواهد بود.
تأثیر این تصمیم بر بازار مرغ
اگر این دستورالعمل به صورت سراسری اجرا شود، احتمالاً چند نتیجه مهم خواهد داشت:
افزایش عرضه کوتاهمدت
مرغهای آماده فروش سریعتر وارد بازار میشوند.
کنترل قیمت مصرفکننده
افزایش عرضه میتواند مانع رشد شدید قیمت شود.
کاهش رفتارهای سفتهبازانه
نگهداری عمدی مرغ برای افزایش قیمت دشوارتر خواهد شد.
افزایش نظم در زنجیره تولید
جوجهریزی و تخلیه سالنها طبق برنامه انجام خواهد شد.
نگرانی مرغداران چیست؟
بسیاری از تولیدکنندگان معتقدند ریشه مشکلات بازار تنها به سن کشتار مربوط نیست.
آنها به موارد زیر اشاره میکنند:
- افزایش شدید قیمت جوجه یکروزه
- رشد هزینه خوراک طیور
- کمبود نقدینگی
- تأخیر در تأمین نهاده
- افزایش هزینه انرژی و حملونقل
به اعتقاد فعالان صنعت، اگر این عوامل اصلاح نشوند، صرف اجبار به عرضه زودتر نمیتواند مشکلات اقتصادی واحدهای پرورشی را برطرف کند.
نقش خوراک طیور در تصمیمگیری برای سن کشتار
خوراک حدود ۷۰ درصد هزینه تولید مرغ گوشتی را تشکیل میدهد.
در هفتههای پایانی پرورش:
- مصرف دان افزایش مییابد.
- ضریب تبدیل بدتر میشود.
- هزینه تولید هر کیلوگرم وزن اضافه بیشتر میشود.
به همین دلیل بسیاری از متخصصان تغذیه معتقدند تعیین سن بهینه کشتار باید بر اساس تحلیل اقتصادی و قیمت خوراک انجام شود.
آیا این تصمیم به کل کشور تعمیم پیدا میکند؟
در حال حاضر این ابلاغیه در آذربایجان غربی منتشر شده است.
با این حال تجربه نشان داده بسیاری از دستورالعملهای مدیریت بازار مرغ پس از اجرا در چند استان، در سطح ملی نیز مورد استفاده قرار میگیرند.
بنابراین فعالان صنعت طیور باید احتمال اجرای سیاستهای مشابه در سایر استانها را نیز در نظر بگیرند.
جمعبندی
تصمیم جدید جهاد کشاورزی برای جلوگیری از نگهداری مرغ گوشتی بالای ۴۲ روز، با هدف افزایش عرضه و کنترل قیمت بازار اتخاذ شده است. این سیاست میتواند در کوتاهمدت به تنظیم بازار کمک کند، اما موفقیت آن در بلندمدت به حل چالشهای بنیادی صنعت از جمله تأمین نهاده، مدیریت جوجهریزی، تأمین سرمایه در گردش و کاهش هزینههای تولید وابسته خواهد بود.
واقعیت این است که پایداری صنعت طیور تنها با کنترل سن کشتار محقق نمیشود؛ بلکه نیازمند مدیریت هماهنگ کل زنجیره از تأمین خوراک تا بازار مصرف است.
پرسشهای متداول
چرا سن ۴۲ روزگی برای مرغ گوشتی مهم است؟
زیرا اکثر سویههای تجاری در این سن به وزن اقتصادی کشتار میرسند.
آیا نگهداری مرغ بیشتر از ۴۲ روز ممنوع شده است؟
بر اساس ابلاغیه منتشرشده در آذربایجان غربی، عرضه مرغهای بالای ۴۲ روز الزامی شده است.
هدف دولت از این تصمیم چیست؟
افزایش عرضه مرغ و جلوگیری از رشد غیرمتعارف قیمت بازار.
آیا نگهداری بیشتر مرغ باعث افزایش سود میشود؟
همیشه خیر؛ زیرا هزینه خوراک و افت راندمان رشد میتواند سود را کاهش دهد.
آیا این قانون در کل کشور اجرا خواهد شد؟
هنوز به صورت رسمی اعلام نشده، اما احتمال گسترش آن به سایر استانها وجود دارد.


